มีบุปผาควรเด็ดดมชมชื่นใจ

อย่ารอให้ไร้บุปผาฝืนหักกิ่ง

ตู้ซิวเหนียง*


นานมาแล้ว มีผู้เฒ่าหน้าตาหมองเศร้าคนหนึ่ง อายุเจ็ดสิบแล้ว ยังครองตัวเป็นโสด เที่ยวท่องระเหเรร่อน ดูเหมือนกำลังค้นหาอะไรอยู่

มีคนถามเขาเสาะหาอะไร ผู้เฒ่าตอบว่า

"ข้ากำลังค้นหาหญิงสาวที่สมบูรณ์พร้อม เพื่อตบแต่งนางเป็นภรรยา"

คนผู้นั้นถามเขาว่า

"ท่านท่องเที่ยวไปทั่วทุกหัวระแหง ค้นหาเป็นเวลานานปี ยังหาหญิงสาวที่สมบูรณ์พร้อมนางหญิงไม่พบหรืออย่างไร?"

"ข้าพบแล้วนางหนึ่ง นั่นเป็นหญิงสาวที่สมบูรณ์พร้อมอย่างแท้จริง"

"ถ้าอย่างนั้นท่านทำไมไม่ตบแต่งนาง?

ผู้เฒ่าพูดอย่างอับจนปัญญาว่า

"แต่นางก็กำลังค้นหาบุรุษที่สมบูรณ์พร้อมคนหนึ่ง"

ลองนึกดู... พวกเราใช่พอกพูนสิ่งทีตัวเองทำไม่ได้ ไม่อาจบรรลุได้ ประดังสุมใส่คนหนึ่งหรือไม่? แม้นว่างดออกเสียงติติงลงบ้าง เพิ่มคำชมเชยอีกสักนิด ความรู้สึกเสียใจในชีวิตจะลดน้อยลง

*ตู้ซิวเหนียง กวีหญิงในสมัยราชวงศ์ถัง รจนาบทกวีชื่อ "ภูษาใยทอง" มีใจความดังนี้ "ขอเตือนอย่าอาภรณ์ใยทอง ท่านต้องหวงแหนวัยเยาว์อันสดใส มีบุปผาควรเด็ดดมชมชื่นใจ อย่ารอให้ไร้บุปผาฝืนหักกิ่ง"

ป.ล ขอบคุณ <<<น้องโอม>>>คับที่ช่วยทำหัวเหน่งๆข้างบนให้